Jesmo li se prelahko odrekli dresa sa ljiljanima?

0
21

jesmo_li_ih_se_prelako_odrekli_dresa_sa_ljiljanima_090235_127698_bigPiše: D. Stambolić

Na Kongresu FIFA-e u Chicagu za vrijeme SP-a 1994. godine NS BiH je postao pridruženi član FIFA-e, s pravom odigravanja prijateljskih i humanitarnih utakmica svih reprezentativnih selekcija i klubova iz Bosne i Hercegovine.

Ovu dozvolu Svjetske fudbalske federacije NS BiH je iskoristio kako bi fudbalska reprezentacija BiH odigrala i svoju prvu zvaničnu prijateljsku utakmicu. Nije se dugo čekalo na prvi zvanični prijateljski meč, 30. novembra 1995. godine u Tirani na stadionu Qemal Stafa ugostila nas je i pobijedila sa 2:0 reprezentacija Albanije.

Selektor Fuad Muzurović jedva je sastavio tim, jer su mnogi od fudbalera imali poteškoće da stignu u Tiranu, a dobar dio igrača koji su 1993. godine igrali humanitarne mečeve u dresu BiH bio je na zalasku svojih karijera.

Prvu, historijsku utakmicu BiH je odigrala u sastavu: Ismir Pintol, Vedin Musić, Ibrahim Duro, Muhamed Konjić, Senad Begić, Nedžad Fazlagić, (Said Fazlagić), Esmir Džafić, Enes Demirović, Husref Musemić, (Amir Osmanović), Asim Hrnjić, Almir Turković. Ljiljani su na stadion Qemal Stafa, pred 10.000 gledalaca, istrčali u opremi belgijskog proizvođača sportske opreme Patrick.

Plava garnitura sa bijelim rukavima i štucnama belgijskog proizvođača sportske opreme prvi je zvanični dres reprezentacije BiH, ali ovu garnituru kompanije koja je osnovana daleke 1892. godine, najbolja selekcija naše zemlje više nikada nije obukla.

Sredinom decembra 1995. godine na sjednici u Parizu Izvršni komitet FIFA-e primio je NS BiH u punopravno članstvo krovne svjetske fudbalske asocijacije, a samo 24 sata kasnije u pariškom Louvreu izvršeno je žrijebanje za SP 1998. u Francuskoj. Naša selekcija tada je izvučena u kvalifikacionu grupu sa Danskom, Hrvatskom, Grčkom i Slovenijom.

U našim prvim kvalifikacijama za jedno veliko takmičenje reprezentativci nove zemlje na svjetskoj fudbalskoj mapi nosili su ponovo Patrickovu opremu. Dresovi u kojima su izabranici Fuada Muzurovića istrčali na teren u Kalamati, na prvu kvalifikacionu utakmicu naše reprezentacije ostati će dugo u sjećanju mnogih koji su učinili sve da država Bosna i Hercegovina opstane, pa tako i fudbalska reprezentacija zemlje, koja je uvijek bila plodno tlo i na kojoj su oduvijek rasli i stasavali veliki majstori fudbalske igre.

Ljiljani na srcu

Bijeli dres, sa plavom kragnom, obogaćenom zlatnim ljiljanima u kombinaciji za plavim šorcem i bijelim štucnama. Tako su bili obučeni fudbaleri BiH u prvoj zvaničnoj kvalifikacionoj utakmici naše izabrane vrste. Izgubili smo od Grka na strani sa 3:0, potom smo od Hrvata u Bologni zijanili sa 4:1. Strijelac prvog, historijskog gola za BiH bio je, tada još uvijek U-21 reprezentativac naše zemlje, Hasan Salihamidžić. U komplet bijeloj odjevnoj kombinaciji, Ljiljani su istrčali pred pun Olimpijski stadion Koševo, na prvu zvaničnu takmičarsku utakmicu na teritoriji nezavisne i suverene BiH.

Narod željan svega, znao je podržati Ljiljane. Nego kako drugačije? Ljiljani na zastavi, ljiljani oko vrata, ljiljani na srcu! Poraženi smo nesretno od Grčke, ali smo u istim kvalifikacijama slavili dva puta protiv Slovenije, poraženi na Parkenu protiv Danske, a ista ta Danska je na Koševu osjetila bosanski inat. Pobjeda nam nije značila puno, makar u takmičarskom smislu, ali protiv selekcije koja je 1992. godine osvojila Evropsko prvenstvo na koje je otišla umjesto tadašnje SFR Jugoslavije, Muzurovićev tim je pokazao zube. Za poluvrijeme je veliki Peter Schmeichel kapitulirao tri puta, Mujčin ga je načeo u 19. minuti, a potom je Elvir Bolić u 25. i 35. minuti bio precizan sa bijele tačke.

Fudbalska Evropa čula je za Bosnu i Hercegovinu, a 1998. godine u Dublinu NS BiH postaje punopravni član UEFA-e.

Tokom kvalifikacija za SP 1998. godine u Francuskoj, odigrali smo i historijsku prijateljsku utakmicu sa Brazilom. U Manusu smo poraženi sa 1:0, a strijelac pobjedničkog gola za Karioke bio je Ronaldo. Sudbina je htjela da BiH svoj debi na jednom velikom takmičenju dočeka na Mundijalu u Brazilu, i to na legendarnoj, ali renoviranoj Maracani.

U Evropi smo rasli kao fudbalska nacija, ali smo padali na domaćem planu. Prvo sa grba i dresa nestadoše ljiljani, a onda Ljiljani postadoše Zmajevi…a baš je ljiljan lijep svijet, najljepši.

Može se nekom svidjeti ili ne, ali dres sa ljiljanima bio je dio identiteta svakog pravog Bosanca i Hercegovca, nešto sa čim se svako ko voli ovu zemlju poistovjećivao, u čemu je vidio dio svog identiteta…

Jesmo li ga se prelahko odrekli?



Bosna PRESS pratite putem Facebook | Twitter | Android| iPhone

Stavovi iznešeni u ovom tekstu su autorovi i moguće je da isti ne predstavljaju stavove naše redakcije.
Komentari su vlastita mišljenja autora i redakcija zadržava pravo brisanja vulgarnih i uvredljivih komentara.

OSTAVITI ODGOVOR

Molimo unesite komentar!
Ovdje unesite svoje ime